Enschede, 16 januari 2015

Beste donateurs,

 

Het is weer een mooi jaar geweest voor Stichting Shanka en daarmee voor alle (kinderen) die daar van konden profiteren.
Wat heb ik gedaan?

 

Vietnam
In mijn vorige nieuwsbrief had ik al aangekondigd dat ik iets wilde gaan doen in het zuiden van Vietnam maar nog niet precies wist wat en hoe.
Begin januari 2014 ben ik met Chi (lokale gids die vaker met mij samenwerkt) de Mekong-delta ingetrokken, ook daar wilde ik iets met schoon drinkwater gaan doen maar zo makkelijk dat is te regelen in Cambodja, zo moeilijk is dat in Vietnam, de autoriteiten willen zich daar overal mee bemoeien en een graantje mee pikken, en dat was niet mijn bedoeling.
Uiteindelijk zijn we bij een lagere/middelbare school in de buurt van het plaatsje Ben Tré gekomen en daar gingen we de toiletten eens inspecteren, en deze waren zo vreselijk oud en vooral smerig dat ik de ziektekiemen zo'n beetje van de muren zag afspatten.
Daar moest ik iets aan doen!!

 

Het hoofd van die school is een vriend van Chi (die ik écht vertrouw) en vriend's vader is gouverneur in de provincie, daarmee was voor mij verzekerd dat andere lagere autoriteiten het niet aandurfden om geld te verdienen aan het project.

 

Begonnen is met het aanleggen van een nieuw watersysteem en de toiletgebouwen zijn volledig gerenoveerd, nieuwe tegels, nieuwe closetpotten etc. etc. en de buitenkant van het gebouw heeft een lik verf gekregen.
Zelf ben ik er nog niet geweest om het te kunnen beoordelen maar volgens Chi ziet het er perfect uit, hij heeft mij ook de nodige foto's gestuurd en eigenlijk ben ik gewoon tevreden.

De foto die ik hierbij stuur, zijn van een aantal kinderen voor het toiletgebouw.

 

Weeshuis
In november ben ik daar voor het laatst geweest om moeder weer geld te geven voor de dagelijkse behoeften; eindelijk heeft ze mij ook durven te vertellen dat ze ook voor een deel gesteund wordt door een (nieuwe) Japanse organisatie maar voor hoeveel, dat zou ik niet weten en daar kom ik ook echt nooit achter.
Ik zag wel aan haar en de kinderen dat ze weer erg blij was met het geld, misschien is dat net het beetje extra dat ze nodig heeft om het leven van de kinderen iets aangenamer te maken.

 

Maar de kinderen worden groter en groter, en zo vliegen er ook steeds een aantal uit. Eén van de jongens heeft inmiddels zijn diploma voor gids behaald en is er trots op dat hij met het verdiende geld ook zijn broers en zussen kan helpen.


Zijn wens is om nog eens met mij als reisleider te mogen werken, daar ga ik zeker mij best voor doen.

 

Toen ik in november door de straten van Siem Reap fietste, hoorde ik iemand opeens 'Frits, Frits' roepen. Ik keek om en zag dat het Sokunthea was, ook een meisje (nu jonge vrouw) uit het weeshuis en die voor zichzelf een klein ticketbureau was begonnen aan de kant van de straat, ze had het nog niet erg druk maar ze zat vol met nieuwe ideeën, die komt er wel.
En natuurlijk ben ik aan het bedenken hoe ik met mijn groepen haar kan helpen, ik heb liever dat zij iets verdiend aan ons dan één of ander groot bureau.

 

Een andere jonge vrouw Sokhon is op 1 januari getrouwd, ik was nog wel uitgenodigd maar ja, ligt niet zó dichtbij dat je daar even naar toe gaat, wel jammer, ik had het heel graag meegemaakt.

 

Muskieten netten
In april ben ik met Bo Bo nog weer het platteland opgegaan om 200 muskieten netten uit te delen in een dorp, april is het begin van het regenseizoen en dan komen de muggen ook weer.
Ook als ik met mijn groepen van Phnom Penh naar Siem Reap rijd, deel ik onderweg in het dorpje Baray muskieten netten uit.

 

Pompen
Ook in november ben ik met Bo Bo en de aannemer weer plekken gaan zoeken waar nieuwe pompen geslagen konden worden, we hebben weer goede plekken gevonden (is ook niet zo moeilijk, de overheid doet niks voor de mensen op het platteland), 15 stuks zijn er inmiddels weer geplaatst en de teller staat nu op 90.

 

Komend jaar
Natuurlijk ga ik weer door met de bestaande projecten, de 100e pomp moet dit jaar zeker geslagen worden en verder zie ik wel wat er zo op mijn pad komt.

 

Dank
Misschien ieder jaar hetzelfde dankwoord, maar het is nog steeds meer dan gemeend, zonder uw hulp had Stichting Shanka dit allemaal niet kunnen realiseren en daar ben ik iedereen grote dank voor verschuldigd.

 

Frits van Norden